พูดตรงๆ

ฉันนั่งเฝ้ามองเธอกับเขาดูมีความสุข
สายตาที่เขามีให้เธอคือทุกๆ อย่าง
แต่สิ่งที่เป็นเรื่องสำคัญ นั้นคือสายตาของเธอ
ที่มองดูเขาด้วยความรักและความชื่นชม
ท่าทีที่สุขสมที่มีเขายืนอยู่ข้างกาย
เป็นอะไรที่เหมาะสมทุกอย่าง
คู่ควรกันในทุกๆ ด้าน

แต่ทำไมก็ไม่รู้หัวใจ
ยิ่งได้เห็นเธอกับเขาใกล้ๆ
น้ำตานั้นก็ไหลออกมาไม่รู้ตัว

* ไม่รู้ ( เพราะ ) ว่าฉัน ( นั้น ) อิจฉาหรือว่าสุขใจ
น้ำตาที่ไหลนั้นไหลมาจากจุดไหน
เป็นเพราะฉันเสียใจหรือเป็นเพราะฉันชื่นชม

ที่ได้เห็นเธอกับเขา รักกันขนาดนี้
ฉันควรจะยินดีที่เห็นเธอสุขสม
มากกว่าที่จะรู้สึก ...
ไม่อยากให้เป็นเขาเลย พูดตรงๆ

ฝืนที่จะยิ้มและหัวเราะให้มีความสุข
เพราะว่าฉันรู้ว่าเป็นสิ่งเดียวที่จะให้ได้
พยายามจะไม่คิดถึงวัน
ที่ฉันเคยมีเธอข้างกาย

ฉันควรดีใจที่ได้เห็นเธอมีความสุข
ฉันควรจะลุกไปพูดคุยและไปทักทาย
เธอกับเขาเหมาะสมกันทุกอย่าง
คู่ควรกันอย่างมากมาย

แต่ทำไมก็ไม่รู้หัวใจ
ยิ่งได้เห็นเธอกับเขาใกล้ๆ
น้ำตานั้นก็ไหลออกมาไม่รู้ตัว

(*)

กรรมตามสนอง

ไม่รู้ว่าตอนนี้น้ำตาที่ไหลริน
ต้นเหตุมันมาจากไหน
อาจจะเพราะว่าวันนี้ฉันเองต้องเสียเธอไป
และเธอจะไม่มีวันกลับมา

ก็ในวันนั้นฉันเอง ที่เป็นที่คนทำร้ายเธอ
ทำเธอเจ็บช้ำเสมอ
ไม่เคยจะมองว่าเธอเป็นคนสำคัญ
จนวันนี้ฉันเสียใจ

ไม่มีเธอแล้ว อ้อนวอนแค่ไหน
ไม่ว่าจะทำอย่างไรเธอก็ไม่มีวันย้อนคืน
จบลงตรงนี้ สิ้นแรงขัดขืน
อยากจะย้อนเวลาจากตรงนี้
กลับไปทำให้ดีให้รักของเราฟื้นคืน

หากว่าในวันนั้นเมื่อฉันยังมีเธอข้างกาย
หากว่าฉันใส่ใจกว่านี้
หากว่าฉันได้ดูแลรักเธอให้มากทุกนาที
ในวันนี้ก็คงไม่มีน้ำตา

ก็ในวันนั้นฉันเอง ที่เป็นคนที่ทำร้ายเธอ
ทำเธอเจ็บช้ำเสมอ
ไม่เคยจะมองว่าเธอเป็นคนสำคัญ
จนมาในวันนี้ที่ฉันเสียใจ

ไม่มีเธอแล้ว อ้อนวอนแค่ไหน
ไม่ว่าจะทำอย่างไรเธอก็ไม่มีวันย้อนคืน
จบลงตรงนี้ สิ้นแรงขัดขืน
อยากจะย้อนเวลาจากตรงนี้
กลับไปทำให้ดีให้รักของเราฟื้นคืน

ไม่มีเธอแล้ว อ้อนวอนแค่ไหน
ไม่ว่าจะทำอย่างไรเธอก็ไม่มีวันย้อนคืน
จบลงตรงนี้ สิ้นแรงขัดขืน
อยากจะย้อนเวลาจากตรงนี้
กลับไปทำให้ดีให้รักของเราฟื้นคืน

ไม่มีเธอแล้ว อ้อนวอนแค่ไหน
ไม่ว่าจะทำอย่างไรเธอก็ไม่มีวันย้อนคืน
จบลงตรงนี้ สิ้นแรงขัดขืน
อยากจะย้อนเวลาจากตรงนี้
กลับไปเป็นคนเดิมที่แสนดี
อยากทำให้รักที่ดีของเราฟื้นคืน

เพราะใจมันแคบ

นับครั้งไม่ได้ใช่ไหม นับครั้งที่พูดที่ไล่ที่ให้ไป
ที่บอกว่าให้ฉัน...ลองรักใคร
นับนิ้วเธอดูเถิดนะ ว่านิ้วของเธอจะเพิ่มอีกได้มั้ย
มันก็คล้ายๆ หัวใจฉันอยู่

ลองทำใจให้กว้างกี่ครั้งรับใครๆ ที่ไม่ใช่เธอ
แต่เป็นอะไรที่ยากเสมอ ให้ฉันทำอย่างเธอ...
ก็ใจของฉันมันเท่านี้เอง
บอกเลยใจฉันแคบ ไม่มีที่เหลือเผื่อใคร...
เก็บกักใครไม่ไหวหัวใจมันกว้างแค่เธออยู่ได้คนเดียว
ให้แค่เธอจริงๆใจดวงนี้ ไม่ได้เปิดให้มีคนอื่นเข้าไป
หรือว่าเธออยากออก... เพราะคงแคบเกินไป ก็เข้าใจ

เพราะฉันใจกว้างไม่ไหว แค่ฉันมีภาพที่เธอจับมือเขา
อย่างกับมันเผาใจฉันเลย
ทิ้งฉันไปเลยเถิดนะ ไม่ต้องเอาใครมาคอยอยู่กับฉัน
อย่าเอาใครๆ มาแทน มาเปลี่ยน

ลองทำใจให้กว้างกี่ครั้ง รับใครๆ ที่ไม่ใช่เธอ
แต่เป็นอะไรที่ยากเสมอ ให้ฉันทำอย่างเธอ...
ก็ใจของฉันมันเท่านี้เอง
บอกเลยใจฉันแคบ ไม่มีที่เหลือเผื่อใคร...
เก็บกักใครไม่ไหวหัวใจมันกว้างแค่เธออยู่ได้คนเดียว
ให้แค่เธอจริงๆใจดวงนี้ ไม่ได้เปิดให้มีคนอื่นเข้าไป
หรือว่าเธออยากออก... เพราะคงแคบเกินไป ก็เข้าใจ

ลองทำใจให้กว้างกี่ครั้งรับใครๆ ที่ไม่ใช่เธอ
แต่เป็นอะไรที่ยากเสมอ ให้ฉันทำอย่างเธอ...
ก็ใจของฉันมันเท่านี้เอง
บอกเลยใจฉันแคบ ไม่มีที่เหลือเผื่อใคร...
เก็บกักใครไม่ไหวหัวใจมันกว้างแค่เธออยู่ได้คนเดียว
ให้แค่เธอจริงๆใจดวงนี้ ไม่ได้เปิดให้มีคนอื่นเข้าไป
หรือว่าเธออยากออก... เพราะคงแคบเกินไป ก็เข้าใจ

เวลาไม่ช่วยอะไร

มันคือน้ำตา ที่ฉันยังคงเสียไป
มันคือหัวใจ ที่ยังคงไม่ได้กลับคืน
มันคือร่างกาย ที่ฉันสู้ทนหยัดยืน
รอวันและคืน รอหัวใจจะดีเหมือนเดิม
ผ่านมาเนิ่นนาน ไม่มีความหมาย
เพราะฉันยังคง เจ็บปวดเหลือเกิน
เวลาจะช่วยอะไร หากใจมันยังฝังจำ
ยังเตือนยังย้ำ ยังจำทุกคำที่ร่ำลา
ยังคงมองเห็น ภาพเธอจากไปจนลับตา
เวลาไม่เคย ลบความทรงจำ
ยังลืมไม่ลง และฉันยังทรมาน
ดังคำสาบาน ว่าจะรักเธอจนสิ้นใจ
ดังคำสัญญา ว่าฉันไม่ยอมเปลี่ยนใจ
พยายามเท่าไร ลืมเท่าไร
ยังคงเหมือนเดิม
ผ่านมาเนิ่นนาน ไม่มีความหมาย
เพราะฉันยังคง เจ็บปวดเหลือเกิน
เวลาจะช่วยอะไร หากใจมันยังฝังจำ
ยังเตือนยังย้ำ ยังจำทุกคำที่ร่ำลา
ยังคงมองเห็น ภาพเธอจากไปจนลับตา
เวลาไม่เคย ลบความทรงจำ
เวลาไม่เคย ลบความทรงจำ
คงจะเป็นเหมือนโดนคำสาป
ที่สั่งให้ยังรักเธอ จนตาย