Friday, December 14, 2012

ผ่านมาให้แค่จำ




ไม่สำคัญว่าฉันจะรักสักเท่าไหร่
บอกตัวเองว่าต้องข่มใจ
ไม่อ่อนไหวเหมือนเคย
เมื่อวันนี้ก็รู้ว่าไม่มีเส้นทางต่อไป
สุดทางแค่นี้ความรัก
ไม่ว่าฉันคิดไกลสักแค่ไหน

คนบางคนผ่านมาให้รัก
ไม่ได้เกิดมาเพื่อคู่กัน
ทำได้แค่นี้เรื่องเธอกับฉันท่องไว้
คนบางคนผ่านมา
แค่เขียนภาพเพื่อให้จดจำเอาไว้
แค่นี้ก็ดีมากแล้ว ได้มีความทรงจำ
ที่แม้จะเจ็บก็สวยงาม

ขอบคุณนะที่ได้ผ่านมาในชีวิตครั้งหนึ่ง
ไม่มีวันจะไม่คิดถึงว่าเคยได้ยืนใกล้
ท่วงทำนองความรักแม้ไม่เคยได้เป็นอย่างใจ
ปล่อยให้มันบรรเลงอย่างนั้น
แม้สุดท้ายน้ำตายังต้องไหล

คนบางคนผ่านมาให้รัก
ไม่ได้เกิดมาเพื่อคู่กัน
ทำได้แค่นี้เรื่องเธอกับฉันท่องไว้
คนบางคนผ่านมา
แค่เขียนภาพเพื่อให้จดจำเอาไว้
แค่นี้ก็ดีมากแล้ว ได้มีความทรงจำ
ที่แม้จะเจ็บก็สวยงาม

คนบางคนผ่านมาให้รัก
ไม่ได้เกิดมาเพื่อคู่กัน
ทำได้แค่นี้เรื่องเธอกับฉันท่องไว้
คนบางคนผ่านมา
แค่เขียนภาพเพื่อให้จดจำเอาไว้
แค่นี้ก็ดีมากแล้ว ได้มีความทรงจำ
ที่แม้จะเจ็บก็สวยงาม

ได้มีความทรงจำถึงแม้จะเจ็บก็สวยงาม

Thursday, December 13, 2012

ขอให้เธอฝันดี




เป็นห่วงเธอนะ ได้ข่าวว่าเธอเจอเรื่องมากมาย
ที่ทำให้ปวดใจแล่ะทำให้เธอเศร้า
ฉันอยู่ตรงนี้ ที่เดิมที่เคยเป็นของเรา
อยากเข้าไปดูแลแต่คงไม่มีทาง
อยากทำทุกอย่างทำให้เธอไม่เจ็บมากไป
แต่มันคงสายเกินจะทำอะไรได้อย่างฝัน

ไม่อาจย้อนเวลา ให้เรามาเป็นเหมือนเดิม
แต่ส่วนลึกในใจ รักเท่าไรไม่เคยเปลี่ยน
ยังคิดถึงยังห่วงหา แต่ก็คงทำได้แค่นั้น
ค่ำคืนนี้ที่เธอหลับฝัน ฉันขอให้เธอฝันดี

และนาทีนี้ ก็ทำได้เพียงส่งใจให้ไป
เธออยู่ตรงนั้นได้ยินหรือเปล่า
หากได้ยินเสียง กระซิบเบาเบาจากข้างใน
มันคือความห่วงใยจากใจฉันเอง
อยากทำทุกอย่างทำให้เธอไม่เจ็บมากไป
แต่มันคงสายเกินจะทำอะไรได้อย่างฝัน

ไม่อาจย้อนเวลา ให้เรามาเป็นเหมือนเดิม
แต่ส่วนลึกในใจ รักเท่าไรไม่เคยเปลี่ยน
ยังคิดถึงยังห่วงหา แต่ก็คงทำได้แค่นั้น
ค่ำคืนนี้ที่เธอหลับฝัน ฉันขอให้เธอฝันดี

ไม่อาจย้อนเวลา ให้เรามาเป็นเหมือนเดิม
แต่ส่วนลึกในใจ รักเท่าไรไม่เคยเปลี่ยน
ยังคิดถึงยังห่วงหา แต่ก็คงทำได้แค่นั้น
ค่ำคืนนี้ที่เธอหลับฝัน ฉันขอให้เธอฝันดี

Sunday, December 9, 2012

ไม่รัก ... ไม่ต้อง




ยากแค่ไหน ที่ต้องลบเธอจากสมอง
ความทรงจำข้างในมันเอาแต่ฟ้อง
ขุดเรื่องราวของเธอขึ้นมาวนเวียนเรื่อยไปซ้ำๆ
ยิ่งเธอยิ่งใกล้กันก็ยิ่งไม่ง่าย
เข้าใจไหมว่าคนที่ถูกทิ้งไป
ยังต้องมีแผลใจให้คอยดูแล

ฉันนั้นพยายามจะตัด แต่เธอก็พยายามจะติด
คิดบ้างไหมว่ามันผิด ที่เธอยังมีเยื่อใย

ไม่รักไม่ต้องมาแคร์ ไม่ต้องมาดีกับฉัน
ไม่รักไม่ต้องมาหวง ไม่ต้องมาห่วงใยฉัน
ไม่รักไม่ต้องมาทำอะไรๆ ทั้งนั้น
เพราะใจฉันยังอ่อนแอ

ไม่รักไม่ต้องมาโทรมาถามสบายดีไหม
เพราะเสียงเดิมๆ ของเธอมันทำให้ยิ่งปวดใจ
หยุดได้ไหมซักที ถ้าไม่รักก็ปล่อยกันไป

เธอยังส่งข้อความเดิมๆ เข้ามา
ใครต่อใครก็พูดว่าเธอฝากถาม
อยู่คนเดียวได้ไหมเมื่อไม่มีเธอเหมือนอย่างวันนั้น
ในเมื่อสุดท้ายเธอต้องการอะไร
อยากให้เธอได้รู้ได้รับเอาไว้
นั่นแหละคือที่ฉัน ไม่เคยต้องการ

ฉันนั้นพยายามจะตัด แต่เธอก็พยายามจะติด
คิดบ้างไหมว่ามันผิด ที่เธอยังมีเยื่อใย

ไม่รักไม่ต้องมาแคร์ ไม่ต้องมาดีกับฉัน
ไม่รักไม่ต้องมาหวง ไม่ต้องมาห่วงใยฉัน
ไม่รักไม่ต้องมาทำอะไรๆ ทั้งนั้น
เพราะใจฉันยังอ่อนแอ

ไม่รักไม่ต้องมาโทรมาถามสบายดีไหม
เพราะเสียงเดิมๆ ของเธอมันทำให้ยิ่งปวดใจ
หยุดได้ไหมซักที ถ้าไม่รักก็ปล่อยกันไป

ไม่รักไม่ต้องมาแคร์ ไม่ต้องมาดีกับฉัน
ไม่รักไม่ต้องมาหวง ไม่ต้องมาห่วงใยฉัน
ไม่รักไม่ต้องมาทำอะไรๆ ทั้งนั้น
เพราะใจฉันยังอ่อนแอ

ไม่รักไม่ต้องมาโทรมาถามสบายดีไหม
เพราะเสียงเดิมๆ ของเธอมันทำให้ยิ่งปวดใจ
หยุดได้ไหมซักที ถ้าไม่รักก็ปล่อยกันไป
หยุดได้ไหมซักที ถ้าไม่รักก็ปล่อยกันไป

Saturday, December 8, 2012

เรื่องบนเตียง




เช้าแล้วยังอยู่บนที่นอน
เงียบๆ คนเดียวและไม่อยากตื่นขึ้นพบใคร
เพราะว่าใจก็ยังเสียดาย
ที่ฝันดีๆ กำลังจะจบและหายไป

ภาพที่ฉันได้เป็นดั่งคนที่เธอรัก
ช่างเป็นอะไรที่ประทับใจ
อยากซึมซับนานๆ และเก็บไว้
ไม่ให้มันผ่านไป

อยากหลับตาอยู่อย่างนั้น ทำอยู่อย่างนั้น
ฝันถึงเธอเรื่อยไป
เพราะว่าความจริง ไม่มีทางใด
ทำให้เราได้รักกัน โว่โฮ
ทำได้แค่นั้น ทำได้แค่นี้
ทำได้เพียงแค่ฝัน
ต้องหลอกตัวเอง ฝันไปวันๆ
โว้ว ไม่มีทางที่ฝันมัน(จะ)เป็นจริง

เพราะไม่เคยอยู่ในสายตา
ไม่ว่าเวลาจะนานจะผ่านซักเท่าไร
ทุกค่ำคืนต้องทนเหงาใจ
ไม่รู้จริงๆ ทำไมๆ ต้องรักเธอ

ภาพที่ฉันได้เป็นดั่งคนที่เธอรัก
ช่างเป็นอะไรที่ประทับใจ
อยากซึมซับนานๆ และเก็บไว้
ไม่ให้มันผ่านไป

อยากหลับตาอยู่อย่างนั้น ทำอยู่อย่างนั้น
ฝันถึงเธอเรื่อยไป
เพราะว่าความจริง ไม่มีทางใด
ทำให้เราได้รักกัน โว่โฮ
ทำได้แค่นั้น ทำได้แค่นี้
ทำได้เพียงแค่ฝัน
ต้องหลอกตัวเอง ฝันไปวันๆ
โว้ว ไม่มีทางที่ฝันมัน(จะ)เป็นจริง