Wednesday, December 19, 2012

น้ำค้างตอนเช้า




อยู่คนเดียวนอนมองดูฟ้าด้วยความสงสัย
ว่าทำไมคนเราถึงต้องมีความเหงา
ชีวิตก็ยากอยู่แล้ว ไม่เคยเป็นของเรา
ทุกครั้งยังมีเรื่องราวที่มันซับซ้อนให้ทำมากมาย
แต่ละวันวงจรชีวิตก็ดูซ้ำซ้ำ ก้อต้องทำทำทำและต้องทำต่อไป
บางครั้งเหมือนฉันไม่รู้ ฉันจะทำเพื่อใคร
เหมือนฉันไม่มีจุดหมายที่ใจเฝ้าคอย..

อยากรู้เหมือนกันว่าฉันมันเหงาอะไรมากมาย
อยากรู้ทำไมฉันจึงเหมือนดังคนเลื่อนลอย
กับภาระที่ฉันต้องรับมา เวลาที่มีก้อน้อย
แต่ใจยังคอยจะเหงาทุกทีที่เผลอ
เบื่อความจริงรอคอยความฝันทุกวันเช่นนี้
แต่ไม่มีใครเลยที่จะมาให้เจอ
เป็นเหมือนน้ำค้างตอนเช้า
ที่ยังนอนละเมอ แล้วแสงตะวันก็เผาให้แห้งไป

อยากรู้เหมือนกันว่าฉันมันเหงาอะไรมากมาย
อยากรู้ทำไมฉันจึงเหมือนดังคนเลื่อนลอย
กับภาระที่ฉันต้องรับมา เวลาที่มีก้อน้อย
แต่ใจยังคอยจะเหงาทุกทีที่เผลอ
เบื่อความจริงรอคอยความฝันทุกวันเช่นนี้
แต่ไม่มีใครเลยที่จะมาให้เจอ
เป็นเหมือนน้ำค้างตอนเช้า
ที่ยังนอนละเมอ แล้วแสงตะวันก็เผาให้แห้งไป
นี่หรือชีวิตของฉัน ที่ยังคงละเมอ
และแล้ววันนึงชีวิตก็แห้งไป

ศิลปิน  :   ใหม่ เจริญปุระ

Monday, December 17, 2012

ที่ว่างของความเสียใจ




ยอมรับเวลาที่เสียใจ ถูกเธอทำร้าย
ก็อดก็ทน แล้วให้มันผ่านไป
ใครเขาก็เตือนให้ฉันจำ ก็รับฟังเขา
จำหมดทุกคำ แต่ก็ทำเหมือนเดิม

อาจเป็นเพราะรัก หรืออาจไม่เป็นเพราะมัน
อาจเพราะผูกพัน ที่รั้งให้ฉันไม่ไปที่ไหน
มันก็ยังไม่รู้ และฉันก็ไม่แน่ใจสักเท่าไร
ว่าเพราะอะไรที่ยังอยู่ตรงนี้

หากเทความรักในใจฉัน ออกมานับคงไม่เหลือ
มันให้เธอหมดแล้วที่มี แต่ที่ไม่หนีเธอไปไหน
ถูกเธอทำร้ายทนได้ทุกที แปลกที่ใจดวงนี้
มันยังเหลือที่ว่าง ให้ความเสียใจ

เธอนั้นจะพอรู้หรือเปล่า เข้าใจบ้างไหม
ทนอยู่ทำไม ถ้าไม่รักอย่างนี้
เคยเห็นใจกัน บ้างหรือเปล่า
จะนานแค่ไหน ที่เธอทำร้ายใจคนที่รักเธอ

อาจเป็นเพราะรัก หรืออาจไม่เป็นเพราะมัน
อาจเพราะผูกพัน ที่รั้งให้ฉันไม่ไปที่ไหน
มันก็ยังไม่รู้ และฉันก็ไม่แน่ใจสักเท่าไร
ว่าเพราะอะไรที่ยังอยู่ตรงนี้

หากเทความรักในใจฉัน ออกมานับคงไม่เหลือ
มันให้เธอหมดแล้วที่มี แต่ที่ไม่หนีเธอไปไหน
ถูกเธอทำร้ายทนได้ทุกที แปลกที่ใจดวงนี้
มันยังเหลือที่ว่าง ให้ความเสียใจ

หากเทความรักในใจฉัน ออกมานับคงไม่เหลือ
มันให้เธอหมดแล้วที่มี แต่ที่ไม่หนีเธอไปไหน
ถูกเธอทำร้ายทนได้ทุกที แปลกที่ใจดวงนี้
มันยังเหลือที่ว่าง ให้ความเสียใจ

รักมากเท่าไหร่ ใจเจ็บเท่านั้น




ฉันเหมือนเดินอ้างว้างไร้ซึ่งจุดหมาย
ใจอ่อนไหวกลั้นน้ำตายังไงไม่อยู่
พึ่งจะได้เรียนรู้ความเสียใจ เจ็บปวดเท่าไหร่
ผิดหวังยังไงรักที่เธอตอบแทน

คนดีๆ วันนี้ทำฉันผิดหวัง
ไปจากฉันทิ้งกันไปง่ายดายเหลือเกิน
ภาพที่เธอเดินไปจากฉันมันช่างทำร้ายหัวใจ
น้ำตามันไหลฉันพูดไม่ออกเลย

รักมากเท่าไรใจเจ็บเท่านั้น
แล้วนี่ฉันรักเธอเท่าไหร่
ใจถึงเจ็บปวดแทบยืนไม่อยู่

รักเธอมากไปมันเจ็บรู้ไหม
แล้วฉันต้องทนต่อไปอีกนานไหม
ที่จะอยู่โดยไม่มีเธอข้างกาย
แล้วฉันจะอยู่อย่างไร

เช้าของวันพรุ่งนี้มันจะเปลี่ยนไหม
ทนได้ไหมที่จะไม่มีเธอเหมือนเดิม
แต่ละวัน ทุกเดือน ทุกวินาที ที่ไม่เหมือนเคย
จะอยู่ได้ไหมถ้ามีแต่น้ำตา

รักมากเท่าไรใจเจ็บเท่านั้น
แล้วนี่ฉันรักเธอเท่าไหร่
ใจถึงเจ็บปวดแทบยืนไม่อยู่

รักเธอมากไปมันเจ็บรู้ไหม
แล้วฉันต้องทนต่อไปอีกนานไหม
ที่จะอยู่โดยไม่มีเธอข้างกาย
แล้วฉันจะอยู่อย่างไร

รักมากเท่าไรใจเจ็บเท่านั้น
แล้วนี่ฉันรักเธอเท่าไหร่
ใจถึงเจ็บปวดแทบยืนไม่อยู่

รักเธอมากไปมันเจ็บรู้ไหม
แล้วฉันต้องทนต่อไปอีกนานไหม
ที่จะอยู่โดยไม่มีเธอข้างกาย
แล้วฉันจะอยู่อย่างไร

Sunday, December 16, 2012

ปั้นปึง




อย่าทำอย่างนั้น อย่าไปไกลๆ จากฉัน
ทิ้งความเคยผูกพัน มันทำร้ายกันรู้ไหม
จะโกรธจะแค้น ปั้นปึงกันเรื่องใด
ขอเธอจงเข้าใจ ไม่เคยรักใครจริงๆ

หากขาดเธอคงหมดใจ
ขาดเธอไปคงหมดกัน
สิ่งที่ฝันวาดไว้อย่างสวยงาม
อยู่กันมาตั้งเท่าไร ผิดตรงไหนก็พูดกัน
โปรดอย่าทำไปอย่างนั้น ให้เจ็บใจ

อย่าทำอย่างนั้น อย่าไปไกลๆ จากฉัน
ทิ้งความเคยผูกพัน มันทำร้ายกันรู้ไหม
จะโกรธจะแค้น ปั้นปึงกันเรื่องใด
ขอเธอจงเข้าใจ ไม่เคยรักใครจริงๆ

ประโยชน์อะไร ที่ฉันจะมีชีวิตอยู่
เมื่อไม่รู้จะมีมันอยู่เพื่อใคร
ภาพความทรงจำ คือเธอคนเดียวในใจ
ขาดเธอไปจะอยู่ไปก็เท่านั้น.....

ประโยชน์อะไร ที่ฉันจะมีชีวิตอยู่
เมื่อไม่รู้จะมีมันอยู่เพื่อใคร
ภาพความทรงจำ คือเธอคนเดียวในใจ
ขาดเธอไปจะอยู่ไปก็เท่านั้น.....

อย่าทำอย่างนั้น อย่าไปไกลๆจากฉัน
ทิ้งความเคยผูกพัน มันทำร้ายกันรู้ไหม
จะโกรธจะแค้น ปั้นปึงกันเรื่องใด
ขอเธอจงเข้าใจ ไม่เคยรักใครจริงๆ

จะโกรธจะแค้น ฉันนั้นมากแค่ไหน
ขอเธอจงเข้าใจ ไม่เคยรักใครเท่าเธอ

Saturday, December 15, 2012

เข้าใจแต่ทำไม่ได้




ร้องไห้ จนไม่มีน้ำตา
รักเรา คงไม่คืนย้อนมา
เสียใจ วันที่เธอนั้นลา
แต่ร้องไป คงไม่มีอะไรจะดีขึ้นมา

เมื่อรักกัน มันช่างดีเหลือเกิน
เมื่อเลิกกัน กลายเป็นคนหมางเมิน
ทุกวัน เคยมีเธอร่วมเดิน
ก็รู้ดี ว่าวันนี้จะไม่มีเธอ

ก็รู้และก็เข้าใจ ว่าวันนี้คงต้องทำใจ
วันพรุ่งนี้ คงไม่มีเธอแล้วใช่ไหม
เข้าใจแต่ทำไม่ได้จริงๆ

บอกอย่างนั้นบอกอย่างนี้
บอกวิธีที่ทำให้ไม่เสียใจ
ต้องหยุดรักเขาได้ยินไหม
เข้าใจแต่ทำไม่ได้

เมื่อความรักมันจบแล้ว
คงไม่แคล้วต้องมีคนร้องไห้
คำว่ารักเรา มันหมดความหมาย
เข้าใจแต่ทำไม่ได้จริงๆ

ฉันเอง ก็ยังคงเหมือนเดิม
ทุกวัน ก็ยังคงละเมอ
หัวใจ เป็นอะไรนะเออ
ก็เข้าใจ ว่าอย่างไรคงจะต้องหยุดรักเธอ

ก็รู้และก็เข้าใจ ว่าวันนี้คงต้องทำใจ
วันพรุ่งนี้ คงไม่มีเธอแล้วใช่ไหม
ฉันเข้าใจแต่ทำไม่ได้จริงๆ

บอกอย่างนั้นบอกอย่างนี้
บอกวิธีที่ทำให้ไม่เสียใจ
ต้องหยุดรักเขาได้ยินไหม
เข้าใจแต่ทำไม่ได้

เมื่อความรักมันจบแล้ว
คงไม่แคล้วต้องมีคนร้องไห้
คำว่ารักเรา มันหมดความหมาย
เข้าใจแต่ทำไม่ได้จริงๆ

บอกอย่างนั้นบอกอย่างนี้
บอกวิธีที่ทำให้ไม่เสียใจ
ต้องหยุดรักเขาได้ยินไหม
เข้าใจแต่ทำไม่ได้

เมื่อความรักมันจบแล้ว
คงไม่แคล้วต้องมีคนร้องไห้
คำว่ารักเรา มันหมดความหมาย
เข้าใจแต่ทำไม่ได้จริงๆ

เมื่อความรักมันจบแล้ว
คงไม่แคล้วต้องมีคนร้องไห้
คำว่ารักเรา มันหมดความหมาย
เข้าใจ แต่ว่าทำไม่ได้จริงๆ